فصلِ آخر
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
انگار جذام دارم. ماندهام در خانه. جایی ندارم برای رفتن. کسی را ندارم که ببینمش، بنشینم کنارش به حرفزدن، به گفتن، به شنیدن. در خیالم اما با توام.
برچسب:
نویسنده: کوروش جلالی
بله. من قتل کردهام. مدتی قبل قتل کردهام و مدام به صحنهی جنایت برمیگردم. سرک میکشم به مکانهای مختلفی که مرا به آن لحظه و آن مکان خاص رساند، جایی که قتل در آنجا اتفاق افتاد. مدام مرور میکنم سیر
برچسب:
نویسنده: کوروش جلالی
یک، دو، سه، چهار. کمی بعد از چهار بامداد بود که دراز کشیدم روی تخت. سر شب که خواسته بودم آشپزخانهی گندگرفته را رفتوروب کنم، سرم محکم خورده بود به در نیمهباز کابینت. گفتم بفرما. خیر سرم آمدم کار م
برچسب:
نویسنده: کوروش جلالی
تا به حال پیش خودتان شرمنده شدهاید؟ پیش خودتان خجالتزده و سرافکنده شدهاید؟ من شدهام. میدانید چه حسی دارد؟ من میدانم. یعنی یکروز صبح دیدم نمیتوانم بایستم رو به آینه و خودم را ورانداز کنم. گو ای
برچسب:
نویسنده: کوروش جلالی
آرنجم را میگذارم لبهی پنجره و سیگار میکشم. روبهرویم دیواری بلند و سیمانی است. سرد، بدترکیب، دلگیر. دلم خیابان میخواهد. پیادهراه. درخت. گربههای دله و همیشهگرسنه. با خودم میگویم کاش بهانهی بی
برچسب:
نویسنده: کوروش جلالی
هر روز، حالا نه هر روز اما غالب روزها بوی مدفوع در دماغم میپیچد. دستوبالم آلوده میشود. با دلورودهای که میخواهد بالا بیاید میدوم و دستهایم را با آب و صابون میشویم، میسابم، زیر ناخنها، میان
برچسب:
نویسنده: کوروش جلالی
هیچ صدایی نبود. فقط ضرب قطرههای باران روی شاخههای بیبرگ درختها. گاهی هم صدای لغزش لاستیک اتومبیل روی سطح خیس آسفالت که زود هم محو میشد. انگار که توهمی. نشسته بودم روی سکوی سرد و سیمانی و از میان
برچسب:
نویسنده: کوروش جلالی
نام من ابراهیم نیست. انتخاب این نام به عنوان صاحب و نویسندهی این وبلاگ پروسهای کمی پیچیده دارد که دانستنش دردی را از کسی دوا نمیکند. هر چه بود شبی بود انگار که قرار شد ابراهیم باشم. نامی جعلی برای
برچسب:
نویسنده: کوروش جلالی